مــ ــنـــ ـــو ی و بـــ ـــلا گ
وبلاگ
تماس
نــ ـو یــ ـــســـــــ ــنـــ ـد ه
شـهاب
آ ر شـــــــــــــــــــ ــيـــ ــو
مهر ۸٥
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
بهمن ۸٢
لـ ـیـ ـنـ ـک سـ ـا یـ ـت هـ ـا
پرشین بلاگ
Google
iGoogle
Gmail
Yahoo
facebook
Meebo
photobucket
Sharemation
Photo
IMDb
زندگی نامه ی مشاهیر و نامداران ایران
سینمای ما
موسیقی ما
آخرین نتایج مسابقات فوتبال
لـ ـیـ ـنـ ـک و بـ ـلا گ هـ ـا
کسی دیگر
دانشمند دیوانه
آ مــــ ـــــا ر و بــــ ــــلا گ 
وقتی چند روز پیش در مسابقات جام ملتهای آسیا دو تن از فوتبالیست های ایرانی با یکدیگر زد و خورد کردند و بازیکن دیگری از ایران بازیکن حریف را به طرز وحشیانه ای لگد زد بیشتر کسانی که این صحنه ها رو دیدند – حال چه فوتبال دوست و چه غیر فوتبالی – با عصبانیت در این باره صحبت می کردند .....
اکثرا متفق القول معتقدند این بازیکنان باید قبل از اینکه ای . اف . سی آنها را محروم کند توسط فدراسیون ایران از اردوی ایران اخراج می شدند تا حد اقل با این کار احترامی گذارده شود به غرور خدشه دار شده ی مردم ایران ..... که البته عادت کرده اند به اینکه به آنها به عنوان یک انسان توجه نشود و تنها به عنوان یک سری مقلد و تو سری خور و موجودی بی ارزش به آنها نگاه شود ......
وقتی چندین سال است که استادیوم های ما محل تجمع افراد لمپن ، معتاد و اصولا بی فرهنگ ترین اقشار جامعه شده است و هیچ گونه راهکاری برای حل این معضل نمی شود ( شاید هم اینکه با تجمع چنین افرادی ، افراد کمتری به استادیوم ها می آیند و طبعا کنترل تعداد کمتری از تماشاگران راحت تر است برای سیاستمداران بهتر و جالب تر باشد ..... )
وقتی رئیس فدراسیون ایران و مدیران بسیاری از باشگاههای فوتبال و همچنین فدراسیون کشتی ایران و ... به خاطر ارزش های فنی ورزشکاران در برابر بی انضباطی ها ( و عملا بی حرمتی ها نسبت به مردم ایران ) کاملا منفعلانه برخورد می کنند ( مثلا می توان برای مثال برخورد فدراسیون فوتبال در اجرای عملیات التماس به وحید هاشمیان اشاره کرد که آنقدر این حکایت کشدار شد که حتی رئیس جمهور محافظه کار ایران هم صدایش در آمد ... یا در فدراسیون کشتی نوع برخورد با مساله دوپینگ حاجی زاده و بسیاری دیگر از این نوع برخورد ها اشاره کرد .... )
دیگه به هرگونه بی حرمتی و وحشی گری عادت کردیم ...... همیشه می گن تیم های ورزشی رفتارشون نشون دهنده ی فرهنگ اون کشوره .... آیا ما هم این خصوصیات تهوع آور رو داریم ..... شاید بعد از کمی فکر کردن جوابمون مثبت باشه !
فوتبال دارد به سمتي ميرود كه ديگر به معناي واقعي كلمه قابل پيش بيني نيست ....
ديگر شايد كمتر مسابقه اي برگزار بشود كه بتوان بدون دغدغه نتيجه اش را پيش بيني كرد .....
نام هاي بزرگ با دبدبه و كبكبه ي بسيار در تورنمنت ها معتبري چون جام باشگاههاي اروپا ؛ جام جهاني و جام ملتهاي اروپا شركت مي كنند
ولي درحاليكه شايد بيش از حد به سوابق پرافتخارشان تكيه كرده اند در برابر تيم هاي بي نام و نشان كه سرشار از انگيزه دوندگي از خود گذشتگي و استراتژي هاي برتر مربيانشان هستند تسليم مي شوند تا شاهد باشيم كه دوران و عصر جديدي در تاريخ اين ورزش هيجان انگيز در حال آغاز شدن هست ....
درحاليكه تيم هايي چون پرتغال و يونان به فينال جام ملتهاي اروپا رسيده اند بايد اين انتظار را داشت كه در تورنمنت مشابه آسيايي كه به زودي در چين برگزار مي شود شاهد شگفتي باشيم ....
وقتي اردن تيمي كه بزرگترين آرزويش تا همين چند سال پيش پيروزي در برابر همسايه ي غربي اش سوريه بود به يكباره با تيمي متحول شده و پر انگيزه ايران را در تهران مغلوب مي كند .. وقتي بحرين ثابت مي كند كه پيروزيش در برابر ايران اتفاقي نبوده و در حال پيشرفت آن هم به سرعت زياد است بايد منتظر بود و ديد كه در جام ملتهاي آسيا چه معجزاتي در شرف وقوع است ...
در حال حاضر علم و تكنولوژي كاري كرده است كه تيم هاي كوچك بتوانند با كار و تلاش بسيار در مدت زمان بسيار كوتاهي فاصله ي خود با تيم هاي صاحب سبك دنيا را كم كنند
و به نظر مي رسد كه حاصل اين جريان جذاب تر شدن و غير قابل پيش بيني شدن فوتبال و پايان دوران ستاره ها در اين ورزش باشد .
شايد ديگر از اين پس مهمترين ستاره ها در فوتبال مربيان باشند نه بازيكناني كه عكسشان بر صفحه ي اول مجلات چاپ مي شود !
یورو 2004
اتفاق افتادن معجزات پشت سر هم در مورد تیم فوتبال فرانسه مرا به شک می اندازد که شاید فرشتگان الهی دائما در حال دعا برای آنان در درگاه خداوند هستند !
فرانسه در حالی هم اکنون 4 امتیاز از دو دیدار اندوخته است که حتی یک گل خود را براساس تاکتیک ها و برنامه های از پیش تعیین شده به ثمر نرسانده است ....
گل اول فرانسه به انگلیس بر پایه ی خطای ناشیانه ی امیل هسکی به ثمر رسید و گل دوم آنها با پاس استیون جرارد , در بازی امشب هم در برابر کرواسی این ایگور تودور بود که به قول برانکو ایوانکوویچ مرد برتر فرانسوی ها بود در حالیکه یک گل به ثمر رساند و یک پاس گل هم برای ترزگه مهیا کرد که البته کمک داور به ترزگه در خطا اعلام نکردن هند او را نمی شود نا دیده گرفت .
در کل اینطور که از شواهد پیداست فرانسه مانند یورو 2000 که با شانس بسیار به قهرمانی رسید این بار هم با استفاده از اقبال بلند یکی از مدعیان قهرمانی است ؛ در واقع حریفان فرانسه باید به جای آنالیز و برنامه ریزی برای پیروزی بر این تیم به سوی جادوگران و فالگیران دست نیاز دراز کنند , چرا که هر کاری برای از کار انداختن فرانسوی ها لازم بوده انگلیس و کرواسی به خوبی انجام داده اند و در عین شایستگی در برابر فرانسه پیروز نشده اند .
در گروه های دیگر به نظر می رسد اسپانیا همان تیم متوسط همیشگی است که بسیار بعید است به قهرمانی برسد ولی هلند و آلمان احتمالا بازی های بهتری را ارائه خواهند داد و شاید در مراحل بعدی خود را به عنوان مدعیان قهرمانی جدی تر مطرح کنند .
و اما ایتالیا آن هم بدون توتی کار سختی پیش رو دارد گرچه در گروه ساده تری نسبت به دیگر مدعیان قرار دارد .
سایوان کاپ
ایران 4 – 0 لبنان
بازی ضعیف ایران در برابر لبنان که همچنان خستگی در ساق های بازیکنان به خوبی دیده می شد با درخشش علی دایی به بردی پر گل بدل شد .
علی دایی بار دیگر نشان داد که برخلاف گفته ها و توهین های تمام منتقدانش هنوز هم در ایران بی رقیب و برترین است .او که با هت تریک خود رکورد خود به عنوان بهترین گلزن تیم های ملی جهان را بهبود بخشید باز دن دوگل زیبا و یک پنالتی حرفه ای مرد اول ایران در این بازی بود .
در بازی دیگر فلسطین ضعیف انتقام ایران را از اردن گرفت تا غرور اردنی ها به خاطر برد بر ایران فروکش کند .
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه جمعه ٢٩ خرداد ،۱۳۸۳

گزارش بازی :
بازی انگلیس و فرانسه در حالی آغاز شد که اکثرا فرانسه را برنده ی این بازی پیش بینی می کردند , گرچه نتیجه ی بازی در انتها هم اینگونه بود ولی تنها یک معجزه باعث شد که فرانسه برنده ی این بازی باشد .
بازی ابتدا با برتری نسبی فرانسه در حفظ نوپ و میدان و البته چند حمله ی جست و گریخته به سمت دروازه ی انگلیس آغاز شد و این روند تا دقایق پایانی نیمه ی اول ادامه داشت , گرچه فرانسه مالک توپ بود ولی عملا راه ها برای نفوذ به محوطه ی جریمه ی انگلیس بسته بود . قبل از بازی همه درباره ی ترکیب متزلزل خط دفاع انگلیس صحبت می کردند ولی در طول بازی مشخص شد انگلیس با وجود کمبود بازیکن در این قسمت می تواند دفاعی چند لایه و فشرده را در برابر هر تیمی آرایش دهد .
دردقیقه ی 38 در یکی از معدود حضور های انگلیسی ها در زمین فرانسه در جناح چپ دفاع فرانسه خطایی بر روی بازیکنان انگلیس انجام شد که دیوید بکام با سانتری ( که دیگر نمی شود گفت استثنائی چون دیگر به سانتر های فوق العاده اش عادت کرده ایم! ) به روی دروازه ی فرانسه توپ را دقیقا روی سر فرانک لمپارد فرستاد و او با مهارت توانست توپ را به گوشه ی دروازه ی فرانسه بفرستد در حالیکه مثل همیشه چهره ی مضحک فابین بارتز درهنگام باز شدن دروازه اش دیدنی بود !
بازی به نیمه ی دوم کشیده شد و فرانسه همچنان خود را به در و دیوار می کوبید و عملا راهی برای رسیدن به گل وجود نداشت , در عوض این انگلیسی ها بودند که توسط مهاجم جوان و با انگیزه ی خود وین رونی بار ها دفاع فرانسه را آزار دادند که در مهمترین ضد حمله ی خود وین رونی در حالیکه لیلیان تورام را به شکل تحقیر امیزی از پیش رو برداشت ( و عملا با این حرکت خود جواب محکمی به تورامی داد که در چند روز گذشته او را به طور تحقیر آمیزی کوچک و فاقد توانایی لازم برای بازی در این سطح عنوان کرده بود داد ... ) توسط سیلوستره در محوطه ی جریمه سرنگون شد و به نظر می رسید این پنالتی پایان کار فرانسوی ها باشد ..... دیوید بکام پشت توپ ایستاد و ضربه ی خود را محکم به گوشه ی سمت چپ دروازه ی فرانسه فرستاد ولی بارتز توانست در این صحنه نشان دهد که آنقدر ها هم که همگان فکر می کنند دروازبان بی استعداد و کودنی نیست و با یک شیرجه ی استثنائی توپ بکام را کنترل کرد تا فرانسه همچنان اختلافش با انگلیس یک گل باشد بعد از این پنالتی اریکسون که بازی را تمام شده می دانست با سه تعویض خود به ترتیب داریوش واسل را به جای مایکل اوون ؛ امیل هسکی را به جای وین رونی و بالاخره اوون هارگریوز را به جای پل اسکولز به زمین فرستاد و فرانسه هم ویلتورد و سانیول را به جای پیرس و سیلوستره به زمین فرستاد ؛ پس از این تغییرات فشار فرانسوی ها روی دروازه ی انگلیس بیشتر شد ولی همچنان آنها از خلق یک موقعیت گل صد در صد عاجز بودند انگلیس همچنان با سیاست بازی می کرد تا اینکه یک حماقت از امیل هسکی ضربه ی کاشته ای را پشت محوطه ی جریمه در اختیار فرانسوی ها گذاشت تا زیدان با ضربه ی فوق العاده تور دروازه ی انگلیس را به لرزه در آورد , دربر طبق جریان بازی به هیچ وجه فرانسه مستحق رسیدن به گل نبود آن هم در دقیقه ی نود , در حالیکه انگلیسی ها برد را با تساوی عوض کرده بودند و در وقت های تلف شده ی بازی حسرت از دست رفتن دو امتیاز این بازی و تقسیم امتیازات با فرانسه را می خوردند یک اشتباه بچه گانه از استیون جرارد در پاس به عقب به دروازه بان ( دیوید جیمز ) تیری آنری را با جیمز تک به تک کرد و جیمز که هیچ چاره ای جز خطا نداشت تن به پنالتی داد .... این دومین پنالتی مسابقه بود ولی این یکی به تور دروازه چسبید تا زیدان با زدن دومین گل خود با خلق یک معجزه انگلیسی های بیچاره را که به نظر می رسد این بار بعد از سالها تیمی منسجم و پر قدرت را فراهم کرده اند در ماتم و اندوه فرو ببرد .
نگاه بعد از بازی :
در کل با اینکه از شکست انگلیسی های مغرور بسیار خوشحال شدم باید بگویم که به هیچ وجه انتظار چنین تیم قوی , منسجم و با برنامه ای از آنها نداشتم به طوری که آنها توانستند تمامی نقات قوت فرانسه را کنترل کنند به طوری که در طول بازی ما هیچ کار مثبتی از زیدان آنری ترزگه روبر پیرس ندیدیم و آنها کاملا مهار شده بودند و در واقع در پی یک ضربه ایستگاهی و یک اتفاق دو گل را پذیرفتند . شاید اگر این اتفاقات نمی افتاد هیچ کس به تعویض های اشتباه اسون گوران اریکسون توجهی نمی کرد ولی نا گفته پیدا بود که با حضور بازیکن بی استعدادی چون امیل هسکی به جای وین رونی زهر خط حمله ی انگلیس گرفته شود و البته هسکی علاوه بر این کار نشان داد استعدا دیگری هم در خلق فاجعه دارد و با خطای بی مورد پشت محوطه ی جریمه ی انگلیس عملا سهم مهمی در گل اول فرانسه داشت !
فکر می کنم این تیم انگلیس کارش به همین مرحله ی گروهی ختم نشود و در مراحل بعدی حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت .
و اما فرانسه ؛ تیمی که در خط دفاع بسیار آسیب پذیر به نظر آمد دفاع های کناری به خصوص لیزارازو اصلا در حد و اندازه ی تیم فرانسه بازی نکردند و در دفاع میانی هم که سیلوستره اصولا در حدی نیست که در تیم شموشک نوشهر بازی کند چه رسد به تیم ملی فرانسه و البته تورام که با دوران اوجش فرسنگ ها فاصله دارد .....
فرانسه در بازی های بعدی به نظر می رسد اگر با همین شیوه بازی کند مسلما در برابر تیم های سرعتی که بازیکنانی همچون وین رونی دارند به مشکل بر خواهد خورد....
اصولا به اعتقاد من یکی از مشکلات مهم فرانسه کندی این تیم است فرانسوی ها در برابر محوطه ی جریمه ی انگلیس بسیار کند بازی می کردند به طوری که مدافعان انگلیسی قادر بودند تمامی حرکات آنان را پیش بینی کنند .
با توجه به بازی تیم های سویس و کرواسی حدس می زنم فرانسه و انگلیس بدون مشکل خاصی از این گروه صعود کنند و در مصاف با تیم های دیگر شانس خود را برای قهرمانی بیازمایند .....
البته نمی شود با دیدن ک بازی در مورد یک تیم به نتیجه گیری دقیقی رسید ولی اگر با همین روند این دو تیم بازی کنند انگلیس شانس بیشتری برای قهرمانی نسبت به فرانسه خواهد داشت .
و در پایان :
در پایان این بازی زیدان به عنوان برترین بازیکن میدان شناخته شد در حالیکه به اعتقاد من او تنها موثر ترین بازیکن در سرنوشت بازی بود البته به همراه دیوید بکام !
(شاید وین رونی از نظر فنی بهترین بازی را در این میدان ارائه داد )
بعد از مدت ها از اینکه چهره ی ملال آور دیوید سیمن دروازه بان بسیار نا مطمئن انگلیس درون دروازه ی انگلیس دیده نمی شد باعث شد تا این امید در دل هواداران انگلیس زنده شود که دیگر نگران خوردن گل های احمقانه نباشند
!
( البته لازم به ذکر است که سیمن از تیم ملی انگلیس خداحافظی کرده ! )
کسانی که این بازی را دیدند حتما خاطره ی پیروزی منچستر در برابر بایرن در فینال جام قهرمانان در خاطرشان زنده شد در حالیکه در آن بازی هم تیم برنده لیاقت برد را نداشت .....!
پس از بازی فوتبال تیم ایران با اردن در تهران که چهارشنبه شب با نتیجه ی یک بر صفر به سود اردن به پایان رسید , روزنامه های ایران کما فی السابق شروع به سر و صدا و فحش و ناسزا گویی به تمام کسانی که می توانستند کردند و مثل همیشه بدون کوچک ترین بحث منطقی ای با برخورد احساسی و جنجال بر انگیز که در واقع شاید ترفندی برای فروش بیشتر روی گیشه بوده باشد لب به انتقاد گشودند .
حتی انگلیسی های مغرور که خوذ را کشور خود را – البته به حق - مهد فوتبال جهان می دانند هم با اینکه ظرف چند سال اخیر در سطح ملی به هیچ افتخاری دست نیافته اند این چنین خود خواهانه تمامی بار عدم موفقیتشان را بر گردن مربیان و بازیکنان و اتحادیه فوتبالشان نمی اندازند , چرا که با وجود غروری که دارند آنقدر با فرهنگ هستند که واقعیت ها را بپذیرند و علت شکست را هم در ضعف های خود و هم در قدرت حریفان جستجو کنند . آنها در شرف شروع بازیهایشان در جام ملتهای اروپا – یورو 2004 – بزرگترین شانس خود را داشتن مربی ای چون اسون گوران اریکسون می دانند در حالیکه او هنوز موفق به کسب هیچ افتخاری برای انگلیس نشده است .
نمیدانم به چه دلیل و از روی کدام سابقه ما ایرانی ها خود را در همه ی مسایل برترین می دانیم و مثلا در فوتبال با اینکه همواره یک کشور متوسط بوده ایم انتظارات بی جا و دور از ذهنی از تیم هایمان داریم به قول رییس فدراسیون قبلی – محسن صفایی فراهانی – : ما یک پیان سواریم ولی انتظار داریم به مانند یک بنز سریع حرکت کند !
در فوتبال امروز جهان دیگر کمتر تیمی پیدا می شود که حتی در برابر تیم های بزرگ تن به شکست سنگین و پر گلی بدهد ( برای مثال می توان به تیم مالدیو اشاره کرد که چند سال پیش از ایران 17 گل می خورد ولی حالا حتی می تواند کره ی جنوبی یا ژاپن را در زمین خودش متوقف کند ) .
این مساله شاید یکی از اثرات حرکت دنیا به سمت مدینه ی فاضله ی دهکده ی جهانی باشد که علم و روش پیشرفت در فوتبال امروزه در اختیار تمامی جهانیان قرار دارد . در بسیاری از کشور ها مسابقات سطح بالای فوتبال به صورت مستقیم از تلویزیون پخش می شود و هم چنین مدرسان مربی گری فوتبال دائما در حال سفر به کشور های مختلف و تعلیم مربیان فوتبال هستند , از طرفی دیگر بسیاری از کشور هایی که از لحاظ فوتبال در سطح بالایی نیستند با استخدام مربی از کشور های صاحب فوتبال در جاده ی پیشرفت گام گذاشته اند . مساله ی دیگری هم که نمی شود از نظر دور داشت بالا رفتن قدرت بدنی بازیکنان فوتبال در سرتاسر دنیا نسبت به گذشته است . قدرت بدنی بالا که در اثر تمرینات علمی بدنسازی به وقوع پیوسته هنگامی که با اندیشه های به روز یک مربی همراه شود می تواند سبب شود که حتی یک تیم که بازیکنان سطح بالایی هم ندارد در برابر هیچ تیمی به راحتی گل نخورد و تسلیم نشود .
ولی ما هیچ گاه با این دید به مسایل نگاه نمی کنیم و پیشکسوتان فوتبال ما هنوز در 30 سال پیش که خود فوتبال بازی می کردند زندگی می کنند , هنوز فکر می کنند باید تیم هایی مثل اردن , امارات , سوریه , کویت , بحرین , قطر , عمان و .... که سالها پیش هر کدام برای ما حکم یک زنگ تفریح را داشتند , امروز هم در برابر ما به راحتی چندین گل بخورند و تسلیم شوند . در حالیکه باید این واقعیت را بپذیریم که حتی این تیم ها در برابر برزیل هم 6 گل نخواهند خورد چه برسد به ایران ! و این دلیلی ندارد جز اینکه اختلاف سطح در بین تیم های فوتبال جهان بسیار کمتر از گذشته شده است ......
به اعتقاد من فوتبال ایران با توجه به تمامی مشکلاتی که داشته و تمامی محدودیت هایی که بر او مستولی بوده در چند سال اخیر بسیار پیشرفت کرده , گر چه ما ایرانی ها هیچ گاه تحمل نداریم که نتیجه ی مثبت یک پروژه را بعد از اتمام آن ببینیم و تنها به فکر نتیجه گیری در نزدیک ترین زمان ممکن هستیم ...
کسانی که فوتبال ایران را در 10 سال اخیر پیگیری کرده باشند به یاد دارند که 10 سال پیش تیم های ایرانی چه در سطح بین الملی و چه در داخل کشور چه فوتبال سطح پایین و بی برنامه ای را ارائه می دادند ( که امروزه به این سیستم بازی فوتبال سیستم علی اصغری می گویند! ) ایران در آن سالها دیگر یک تیم قوی در سطح آسیا نبود تا اینکه تیم فوتبال پرسپولیس مربی ای به نام استانکو پاپلوکوویچ را به استخدام در آورد و این مربی توانست تیمی قوی با بازی بازیکنان برجسته ای چون علی دایی , کریم باقری , مهرداد میناوند , احمد رضا عابدزاده , نیما نکیسا , افشین پیروانی و .... که البته اکثرشان در پرسپولیس تبدیل به ستاره شدند توانست یک موج نو در فوتبال ایران آغاز کند که همین بازیکنان اسکلت اصلی تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا در سال 1996 شدند که این تیم بعد از سالها توانست نام ایران را در سطح آسیا مطرح کند و بین سه تیم اول آسیا قرار گیرد بعد از آن ایران موفق شد به جام جهانی 1998 راه یابد پس از آن دوبار قهرمان بازیهای آسیایی شد و البته به جام جهانی 2002 راه نیافت در طی این سالها کم کم فوتبال ایران سعی در تغییر ساختار فوتبال خود کرد که البته امروز اگر درست نگاه کنیم می بینیم که حرکت مثبتی آغاز شده و مسابقات باشگاهی داخل ایران امروز در سطح بسیار بالاتری نسبت به گذشته انجام می شود بسیاری از تیم ها رو به مربیان با دانش خارجی و ایرانی آورده اند پای بازیکنان خارجی کم کم به ایران باز می شود و تیم های زیادی هم صاحب زمین های اختصاصی تمرین و مسابقه شده اند که همه ی این ها می تواند باعث شود که در چند سال بعد با ادامه ی این رشد کم کم اثرات این تفکرات و پیشرفت ها را در سطح بین المللی ببینیم همانطور که امروزه شاهدیم کشورهایی چون زاپن کره جنوبی و ترکیه و ... حاصل سرمایه گذاری های خود را با صبر بسیار و بعد از چندین سال دیده اند و خواهند دید .
البته نمی توان منکر این شد که کشوری چون ایران با این همه ثروت و منابع توانایی سرمایه گذاری بسیار بیشتری را روی ورزش دارد ولی حال به هر دلیل سیاستمداران ایران همیشه ورزش را یک امر درجه ی دو می دانند .
حال اگر از این مسایل کلی بگذریم می رسیم به مسابقه ی ایران و اردن و دلایل شکست ایران و اینکه این شکست نشانه ی پسرفت فوتبال ایران است یا خیرو خیلی اما و اگر های دیگر :
دلایل عمده ی شکست ایران مقابل اردن :
1- خستگی بازیکنان : امروزه این مشکل برای بسیاری از کشور های جهان وجود دارد از آنجاییکه فوتبال به یک صنعت تبدیل شده هرچه مسابقات بیشتری برگزار شود پول بیشتری کسب خواهد شد ؛ در مسابقات جام جهانی 2002 همه شاهد بودیم بسیاری از کشورهای صاحب فوتبال و مدعی با بازیکنان خسته و بی انگیزه و اشباع شده ای که مسابقات زیاد و مشکلی را در طول مسابقات باشگاهی انجام داده بودند در مسابقات حاضر شدند و با نمایشی نا امید کننده از دور مسابقات حذف شدند ( ایتالیا , فرانسه , آرژانتین و ... ) همین مساله برای تیم ایران در مصاف با اردن وجود داشت در حالیکه مسابقات لیگ ایران به تازگی تمام شده و همه شاهد بودیم مسابقات امسال از چه کیفیتی برخوردار بود بازیکنان بعد از سپری کردن یک سال مشکل بدون داشتن استراحت کافی مجبور شدند در برابر اردن بایستند در حرکات بازیکنان ایران عدم تحرک و شادابی به خوبی مشخص بود .
2- رشد غیر منتظره ی تیم فوتبال اردن در طی چندماه اخیر :
با آمدن الجوهری که مشهورترین و بزرگ ترین مربی کشورهای عربی است به اردن ؛ اردن به یکباره متحول شد و در واقع هیچ شباهتی به قبل نداشت . تیم اردن یک ماه و نیم قبل از مسابقه با ایران در اردوی تدارکاتی حضور داشت تا به آمادگی بالایی برسد در حالیکه می دانیم بدلیل مسابقات باشگاهی , مسابقات تیم فوتبال امید و همچنین مسابقات سپاهان و ذوب آهن در جام باشگاه های آسیا از این امکان برخوردار نبود و بازیکنان خسته ی ایران تنها چند جلسه با هم تمرین کرده بودند .
اردنی ها با دوندگی بالا سعی کردن تمامی راه ها را برای رسیدن به دروازه ی خود مقابل بازیکنان ایران ببندند , این سبک بازی در واقع می تواند هر تیم را دچار مشکل کند , حتی تیم های بزرگ هم در برابر چنی روش بازی ای به سختی گل می زنند .
3- ترکیب اولیه ی تیم ایران :
فکر میکنم براکو با توجه به شناختی که از وضعیت بازیکنان در تمرینات پیدا کرده بود باید چند بازیکن دیگر را به زمین می فرستاد به طور مثال علی کریمی و علیرضا نیکبخت واحدی هیچ حرکت مثبتی در طول مسابقه نداشتند , از طرف دیگر شاید اگر مشکل خداداد عزیزی با تیم ملی حل شود در این جور مواقع که بازی گره می خورد وجودش کلید برتری ایران باشد .
4- شانس :
نباید فراموش کرد که فوتبال جذاب است چون غیر قابل پیش بینی است .ایران در طول این مسابقه 13 فرصت گل داشت در حالیکه اردن تنها 4 بار به دروازه ی ایران نزدیک شد . مطمئنا اگر ایران بر طبق جریان بازی مسابقه را برده بود امروز همه در حال تعریف و تمجید از تیممان بودیم!
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه جمعه ٢٩ خرداد ،۱۳۸۳

مسابقات مقدماتی جام جهانی 2006 آلمان ( قاره آسیا )
ایران - قطر
چهارشنبه 29 بهمن ماه سال 1382 ساعت 7 بعد از ظهر
ورزشگاه آزادی تهران
تعداد تماشاگر 0 نفر !
ایران :
ابراهیم میرزاپور 3 ( دروازه بان )
رحمان رضایی 3 – محمد نصرتی 4 – ناجی بداوی 4 – حسین کعبی 3 ( دفاع )
جواد نکونام 3 – محرم نویدکیا 4 ( هافبک دفاعی )
مهدی مهدوی کیا 5 – علی کریمی 2 - علیرضا نیکبخت واحدی 4 ( هافبک تهاجمی )
علی دایی 2 ( مهاجم )
( اعداد جلوی هر اسم امتیاز بازیکنان در این بازی از 5 نمره به عقیده ی من است! )
این بازی که به دلیل پرتاب ترقه ای که در مصاف با کره شمالی از سوی تماشاگران
ایرانی موجب آسیب دیدگی بازیکن آن تیم شده بود باید بدون تماشاگر برگزار می شد
خالی از هیجان حاصل از سر و صدای تماشاگران ایرانی بود.
ایران خیل زود در دقیقه 8 روی پاس علی دایی و شوت نیکبخت به گل رسید تا ما
بدون استرس اولیه با خیالی آسوده بازی را ادامه دهیم.
ایران خونسرد به حملاتش ادامه می داد و گاهی نیز دچار افت می شد به راحتی توپ
بین بازیکنان ایران در گردش بود و ایرانی ها با بازی زمینی کمتر به بازی هوایی روی
می آوردند.
در دقیقه ی 44 مهدوی کیا توانست با یک شوت دقیق در زاویه بسته نتیجه را دو بر صفر
کند تا ایران با خیالی آسوده تر به رختکن برود.
نیمه ی دوم ایرانی ها کمی بی انگیزه بودند و به خود فشار نمی آوردند و به همین دلیل قطر
توانست حملات پراکنده ای بر روی دروازه ی ایران خلق کند که در یکی از این حملات
سید عباسی که به جای نکونام مصدوم وارد زمین شده بود با خطایی ناشیانه یک پنالتی و
درواقع یک گل به قطری ها تقدیم کرد.
علی کریمی که بیش از قبل به تک روی می پرداخت در تنها حرکت مثبتش در این بازی
توانست با کار بیش از حد با توپ درون محوطه ی جریمه یک پنالتی برای ایران بگیرد
که علی دایی از این فرصت استفاده کرد و گل 83 ملی اش را در 118 بازی اش به ثمر
رساند.
در کل این بازی خیلی ساده و بدون هیچگونه پیچیدگی خاص تاکتیکی برای هر دو تیم به
پایان رسید و ایران اولین قدم خود به سوی آلمان به خوبی برداشت.....



























